دردا که سرنوشت ما
تقدیس ناگزیربلاهت بود
توفان بی امان حمق ودنائت را تاب آوردن
دشنام لاخ تلخ تهمت وخفت را
با زانوان جراحت پیمودن
و پایکوبی پلشت شرارت را
بر غربت جنازه انسانیت دیدن.
آه
تنها به بوسه ای بلند وعاشقانه می اندیشم
بر کاکل نجیب شوکران.
تقدیس ناگزیربلاهت بود
توفان بی امان حمق ودنائت را تاب آوردن
دشنام لاخ تلخ تهمت وخفت را
با زانوان جراحت پیمودن
و پایکوبی پلشت شرارت را
بر غربت جنازه انسانیت دیدن.
آه
تنها به بوسه ای بلند وعاشقانه می اندیشم
بر کاکل نجیب شوکران.